ارائه مدل توسعه رفتار سبز کارکنان با رویکرد ساختاری-تفسیری (مطالعه موردی:اداره کل تعاون، کار و رفاه اجتماعی استان گلستان)
محورهای موضوعی : Culturalسمیه آبرودی 1 , روح اله سمیعی 2 , راضیه نادرخانی 3
1 - گروه مديريت، واحد علي آباد كتول، دانشگاه آزاد اسلامي، علي آباد كتول، ايران.
2 - گروه مدیریت ، واحد علی آباد کتول، دانشگاه آزاد اسلامی، علی آباد کتول، ایران
3 - گروه مدیریت، واحد علی آباد کتول، دانشگاه آزاد اسلامی، علی آباد کتول، ایران
کلید واژه: رفتار سبز , تعاون, ساختاری تفسیری.,
چکیده مقاله :
هدف این پژوهش ارائه مدل توسعه رفتار سبز کارکنان با رویکرد ساختاری- تفسیری بود. تحقیق حاضر از لحاظ هدف، کاربردی و بر اساس روش، کیفی میباشد. در گام اول عوامل مؤثر بر توسعه رفتار سبز کارکنان از طریق مصاحبه با 10 نفر از خبرگان دانشگاهی و اجرایی، شناسایی شدند. سپس در گام دوم برای ارائه مدل از روش مدلسازی ساختاری تفسیری با نرمافزار اکسل استفاده شد. نتایج نشان داد مدل توسعه رفتار سبز کارکنان شامل 15 مولفه در قالب 2 بعد (آموزش و مشارکت) و دارای 9 سطح است که مدیریت پسماند در سطح اول، مصرف بهینه منابع در سطح دوم، عادات روزمره سبز در سطح سوم، تشویق و حمایت سبز در سطح چهارم، مشارکت جمعی سبز و برنامهریزی در سطح پنجم، مسئولیتپذیری سبز در سطح ششم، آموزههای دینی سبز، فرهنگسازی سبز، نگرش سبز مدیران، آگاهی زیست محیطی، سیاستگذاری سبز و همافزایی زیست محیطی در سطح هفتم، مدیریت منابع انسانی سبز در سطح هشتم و مدیریت دانش در سطح نهم قرار دارند. همچنین نتایج تحلیل میکمک نشان داد آموزههای دینی سبز، فرهنگسازی سبز، برنامهریزی، نگرش سبز مدیران، آگاهی زیست محیطی، سیاستگذاری سبز، همافزایی زیست محیطی در خوشه پیوندی، مدیریت دانش و مدیریت منابع انسانی سبز در خوشه مستقل و مصرف بهینه منابع، مدیریت پسماند، مسئولیتپذیری سبز، مشارکت جمعی سبز، تشویق و حمایت سبز و عادات روزمره سبز در خوشه وابسته قرار گرفتند.
The aim of this research was to present a model for developing green employee behavior with a structural-interpretive approach. The present study is applied in terms of purpose and qualitative in terms of method. In the first step, the factors affecting the development of green employee behavior were identified through interviews with 10 academic and executive experts. Then, in the second step, the interpretive structural modeling method was used with Excel software to present the model. The results showed that the model for developing green employee behavior includes 15 components in the form of 2 dimensions (education and participation) and has 9 levels, of which waste management is at the first level, optimal resource consumption is at the second level, green daily habits are at the third level, green encouragement and support is at the fourth level, green collective participation and planning is at the fifth level, green responsibility is at the sixth level, green religious teachings, green culture, green attitude of managers, environmental awareness, green policy-making and environmental synergy are at the seventh level, green human resource management is at the eighth level, and knowledge management is at the ninth level. The results of the Mi'kmaq analysis also showed that green religious teachings, green culture, planning, green attitude of managers, environmental awareness, green policy-making, environmental synergy were in the linked cluster, knowledge management and green human resource management were in the independent cluster, and optimal resource consumption, waste management, green responsibility, green collective participation, green encouragement and support, and green daily habits were in the dependent cluster.
منابع
- آذر، عادل و خسروانی، فرزانه.(1398). تحقیق در عملیات نرم (رویکردهای ساختاردهی مسئله). تهران: انتشارات سازمان مدیریت صنعتی،چاپ دوم.
- ابراهیمی، مهرانگیز و نصیری، محمد.(1403). بررسی عوامل و موانع مؤثر بر توسعه رفتار سبزکارکنان در سازمانهای ورزشی در ایران(یک مطالعه فراتحلیلی). مدیریت توسعه سبز،3(1).
- براتی، هادی.(1401). رفتار سبزکارکنان در سازمان: انواع، مؤلفه ها و مدلها. مدیریت سبز و توسعه،1(2).
- حاجیزاده فارسون، مجتبی، جاجرمی زاده، محسن و محتشمی، علی. (1401). طراحی مدل استقرار مدیریت منابع انسانی سبز در سازمانهای دولتی کشور.علوم و فنون مدیریت اطلاعات،8(2).
- حسن پور، اکبر و ابراهیمی، ساره.(1399). شناسایی و رتبه بندی عوامل مؤثر بر رفتار سبز کارکنان با تکنیک DANP. مطالعات رفتار سازمانی،9(1).
-داوري، علی و رضازاده، آرش.(1397). مدلسازي معادلات ساختاري با نرمافزار PLS، تهران: انتشارات جهاد دانشگاهی.
- دهقان، حبیب اله و همکاران.(1398). ارائه الگوی مدیریت سرمایه فکری در جمهوری اسلامی ایران. مدیریت نظامی ،19(2).
- دشت لعلی، زهرا.(1400). نقش قدرت اخلاقی بر رفتار سبز کارکنان. اخلاق در علوم و فناوری،16(3).
- زارعی، قاسم.(1402). ارائه مدلی برای تقویت تفکر سبز مدیران.جغرافیا و روابط انسانی،6(2).
- گچلو، میثم و وکیلی، یوسف.(1402). شناسایی و اولویت بندی عوامل مؤثر بر رفتار سبز کارکنان. نگرش مدیریت راهبردی،3(3).
- مظاهری تهرانی، مینا و همکاران.(1401). الگوی مدیریت سبز برای سازمان های دولتی ایران. انجمن علوم مدیریت ایران،17(68).
- نصیرزاده، مژده و همکاران.(1400). طراحی مدل مدیریت منابع انسانی سبز در سازمانهای دولتی ایران (مورد مطالعه: ستاد وزارت نفت ایران).مطالعات راهبردی در صنعت نفت و انرژی،13(50).
-Ercantan, O., and Eyupoglu, S. (2022). How Do Green Human Resource Management Practices Encourage Employees to Engage in Green Behavior? Perceptions of University Students as Prospective Employees. Sustainability, 14(3).
-Faisal, S. (2023). Green Human Resource Management—A Synthesis. Sustainability, 15(3), 2259.
-Faisal, M. Banwet, D.K. and Shankar, R.(2006). Supply chain risk mitigation: modelling the enablers, Business Process Management, 12(4), 535-552.
-Lincoln, Y., and Guba ,E.(1982). Epistemological and methodological bases of naturalistic inquiry. Educational Technology Research and Development ,30,233-252.
- Nisar, Q. A., Haider, S., Ali, F., Jamshed, S., Ryu, K., and Gill, S. S. (2021). Green human resource management practices and environmental performance in Malaysian green hotels: The role of green intellectual capital and pro-environmental behavior. Journal of cleaner production, 311..
- Shao, X., Jiang, Y., Yang, L., and Zhang, L. (2023). Does gender matter? The trickle‐down effect of voluntary green behavior in organizations. Asia Pacific Journal of Human Resources, 61(1).
-Zacher, H., Rudolph, C., & Katz, I. (2022). Employee Green Behavior as the Core of Environmentally Sustainable Organizations. Annual Review of Organizational Psychology and Organizational Behavior, 10.
