مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری فصلنامه پژوهش‌های اخلاقی (انجمن معارف اسلامی ایران) 2383-3279 9 35 2019 4 6 Structural Analysis of the System of Divine Names in the Mystical Thought of Allameh Doroudabadi: A Study of Sharh al-Asma’ al-Husna تحلیل ساختاری نظام اسمائی در اندیشه عرفانی علامه درودآبادی با تأکید بر کتاب شرح‌الاسماء الحسنی 311 331 fa مهدی مومنی دکتری تصوف و عرفان اسلامی دانشگاه ادیان و مذاهب اسلامی 2018 10 31 <p>Elucidating the status of the Divine Names and Attributes is among the most fundamental ontological discourses in Islamic mysticism (Irfan); so much so that in the eyes of the gnostic, the system of creation is nothing but the loci of manifestation (mazahir) for the perfections of the Divine Essence, veiled in the garb of the Names. In this context, the formulation of “Nominal Systems” (nomenclatures of Names) by Muslim thinkers has been driven by two pivotal objectives: first, to explain the stages of the descent of existence in the “Arc of Descent” (Qaws al-Nuzul), and second, to delineate the manner of the creature’s recourse and connection to the Sacred Divine Presence in the “Arc of Ascent” (Qaws al-Su’ud). One of the distinct models in this field belongs to Allameh Seyyed Hossein Doroudabadi in his work, Sharh al-Asma’ al-Husna. Adopting an integrative approach that bridges mystical intuition (shuhud) and the revelatory teachings of the Imami school, he delineates a system rooted in the traditions (Hadith) of the Infallibles (AS). Employing a descriptive-analytical method, the present research analyzes the structural framework of the nominal system in Doroudabadi’s thought, aiming to demonstrate how this system is predicated on tradition-based foundations and to highlight its distinctions from similar models.</p> <p>تبیین جایگاه اسماء و صفات الهی، از اساسی&zwnj;ترین مباحث هستی&zwnj;شناسی در عرفان اسلامی است؛ به&zwnj;گونه&zwnj;ای که نظام خلقت در نگاه عارف، چیزی جز مَجالی و مظاهرِ کمالاتِ ذاتِ حق در جلبابِ اسماء نیست. در این میان، تدوین «نظام&zwnj;واره&zwnj;های اسمائی» توسط اندیشمندان مسلمان، با دو هدف محوری صورت گرفته است: نخست، تبیین مراتب تنزل وجود در قوس نزول و دوم، چگونگی توسل و پیوند مخلوق با ساحت قدس ربوبی در قوس صعود. یکی از الگوهای متمایز در این ساحت، متعلق به علامه سید حسین درودآبادی در کتاب «شرح&zwnj;الاسماء الحسنی» است. وی با رویکردی پیوندگرایانه میان شهود عرفانی و آموزه&zwnj;های وحیانی مکتب امامیه، نظامی را ترسیم می&zwnj;کند که ریشه در احادیث معصومین (ع) دارد. پژوهش حاضر با روش توصیفی-تحلیلی، به واکاوی ساختاری نظام اسمائی در اندیشه درودآبادی پرداخته و درصدد است تا چگونگی ابتنای این نظام بر مبانی روایی و تمایزات آن با الگوهای مشابه را تبیین نماید.</p>

http://akhlagh.saminatech.ir/ar/Article/Download/53797