کوکِ دوبارهی تربیت: بیلدونگ و نمونهوارگی فراتر از منطق پیشرفت؛ نوشته ی مورتن تیمرمن کُرسگارد
الموضوعات : تاریخ و ماهیت رشته فلسفهٔ تعلیموتربیت، مکاتب و رویکردهای فلسفهٔ تعلیموتربیت قدیم و جدید ،تاریخ اندیشه و عمل تربیتی (سیاستها، برنامهها، اقدامات و...) مفاهیم، گزارهها و نظریههای تربیتی آراء مربیان و فیلسوفان تربیتی روششناسی پژوهشهای تربیتی انواع تربیت مسائل تعلیموتربیت ایران و جهان برنامه درسی و آموزش در رشتههای گوناگون
1 - دانشگاه تهران
الکلمات المفتاحية: الگوگرایی, بیلدونگ, تربیت, کرسگارد, فلسفه,
ملخص المقالة :
دو مدعای اصلی این کتاب عبارتند از، نخست اینکه، دغدغه اصلی تربیت، جایی نیست که ما میرویم؛ مقصد و هدف آن نیست، بلکه چگونگی آغاز کردن آن است. دیگر اینکه، تربیت امری اجتماعی است، چیزی که ما در آن اشتراک داریم. به عبارت دیگر، نخستین مدعای کتاب این است که، تربیت به معنای حرکت از نقطه A به نقطهی B نیست، به معنای رسیدن به اهدافی مشخص یا به دست دادن نتایج مشخص نیست؛ به معنای حرکت از نقص به تکامل نیست؛ تربیت به معنای، آموختن مهارتهای خاص یا به دست آوردن عادتهای مشخصی نیست، بلکه تربیت به معنای توجه به چگونگی آغاز است؛ آغاز به نگریستن به و مواجهه با جهان، آغاز به نگریستن به و مواجهه با زوایایی از جهان که توجه ما را به خود گرفته است. و در مدعای دوم، آن چیزی که در جهان، نگاه ما را به خود گرفته است و ما را مشغول کرده است، آن تجربه ناب خویش را با دیگری به اشتراک می گذاریم. به دیگر سخن، نویسنده تربیت را به معنای رابطه ای می داند که میان مربی، متربی و جهان ساخته می شود. از همین رو در نگاه کرسگارد، تربیت هرگز نمی تواند دانش آموزمحور، معلم محور و یا جهان محور باشد؛ اینها هیچ یک به تنهایی هدف یا سازندهی تربیت نیستند بلکه ایده ای که رابطه مناسبی میان این سه برقرار می رسازد، سازنده تربیت است.
.Korsgaard, M. T. (2025). Retuning Education: Bildung and Exemplarity Beyond the Logic of Progress. Routledge
