Subject Areas :
1 -
Keywords:
Abstract :
References:
انوری، حسن و احمدی گیوی، حسن (1386)؛ دستور زبان فارسی 2. تهران: انتشارات فاطمی.
خانلری، پرویز (1380)؛ دستور زبان فارسی. تهران: توس.
فلاحتی قدیمی فومنی، محمدرضا (1392). سامانۀ تحلیل حروف ربط و اضافۀ زبان فارسی. شیراز: تخت جمشید.
نغزگوی کهن، مهرداد (1392)؛ «بررسی کلمات ربط تقابلی فارسی و چگونگی تکوین آنها». فصلنامۀ جستارهای زبانی، د4، ش4 (پیاپی16)، تهران: صص 245-265.
همایونفرخ، عبدالرحیم (1364)؛ دستور جامع زبان فارسی. به کوشش رکن¬الدین همایونفرخ. تهران: مؤسسه مطبوعاتی علمی.
Corbett, G. (2004). The canonical approach in typology. Linguistic Diversity and Language Theories. Amesterdam: Benjamins.
Gvozdanovic, J. (1991). Syncretism and the paradigmatic patterning of grammatical meaning. In F. Plank (ed.). Paradigms: the economy of inflection. Berlin: Mouton de Gruyter. Pp. 133-160.
Haspelmath, M. (2002). Understanding morphology. Arnold: London.
Mauri, C. & Van der Auwera, J. (2012). Connectives. In Keith Allan & Kasia M. Jaszczolt (Eds.). The Cambridge Handbook of Pragmatics. Cambridge: Cambridge University Press. Pp. 377-402.
Pretorious, E. (2013). Having fun with van- a Nanosyntactic take on syncretism. SpiL Plus (42).
Ramat, G. & Mauri, C. (2011). The Grammaticalization of Coordinating Interclusal Connectives. In Heiko Narrog & Bernd Heine (Eds.). Oxford Handbook of Grammaticalization. Oxford: Oxford University Press. Pp. 653-664.
Spencer, A. (1991). Morphological theory: an introduction to word structure in generative grammar. Oxford: Blackwell.
Vangsnes, A. (2013). Syncretism and functional expansion in Germanic wh-expressions. Language Sciences. Vol 36, Pp. 47-65: Norway.
انوری، حسن و احمدی گیوی، حسن (1386)؛ دستور زبان فارسی 2. تهران: انتشارات فاطمی.
خانلری، پرویز (1380)؛ دستور زبان فارسی. تهران: توس.
فلاحتی قدیمی فومنی، محمدرضا (1392). سامانۀ تحلیل حروف ربط و اضافۀ زبان فارسی. شیراز: تخت جمشید.
نغزگوی کهن، مهرداد (1392)؛ «بررسی کلمات ربط تقابلی فارسی و چگونگی تکوین آنها». فصلنامۀ جستارهای زبانی، د4، ش4 (پیاپی16)، تهران: صص 245-265.
همایونفرخ، عبدالرحیم (1364)؛ دستور جامع زبان فارسی. به کوشش رکن¬الدین همایونفرخ. تهران: مؤسسه مطبوعاتی علمی.
Corbett, G. (2004). The canonical approach in typology. Linguistic Diversity and Language Theories. Amesterdam: Benjamins.
Gvozdanovic, J. (1991). Syncretism and the paradigmatic patterning of grammatical meaning. In F. Plank (ed.). Paradigms: the economy of inflection. Berlin: Mouton de Gruyter. Pp. 133-160.
Haspelmath, M. (2002). Understanding morphology. Arnold: London.
Mauri, C. & Van der Auwera, J. (2012). Connectives. In Keith Allan & Kasia M. Jaszczolt (Eds.). The Cambridge Handbook of Pragmatics. Cambridge: Cambridge University Press. Pp. 377-402.
Pretorious, E. (2013). Having fun with van- a Nanosyntactic take on syncretism. SpiL Plus (42).
Ramat, G. & Mauri, C. (2011). The Grammaticalization of Coordinating Interclusal Connectives. In Heiko Narrog & Bernd Heine (Eds.). Oxford Handbook of Grammaticalization. Oxford: Oxford University Press. Pp. 653-664.
Spencer, A. (1991). Morphological theory: an introduction to word structure in generative grammar. Oxford: Blackwell.
Vangsnes, A. (2013). Syncretism and functional expansion in Germanic wh-expressions. Language Sciences. Vol 36, Pp. 47-65: Norway.
